کمیته رفاهی

داستان وزیری که غش کرد!

- نظرات : بدون نظر - بازدید [ 53 ] - پنجشنبه, 11 مرداد 1397
داستان وزیری که غش کرد!

این شیوه مدیریتی نامطلوب بر یک اصل استوار است؛ اینکه هر وقت صدای یک تیم در آمد، کمی به آن توجه کنند تا کسی شلوغش نکند! این روزها  وزارت ورزش  به قول...

این شیوه مدیریتی نامطلوب بر یک اصل استوار است؛ اینکه هر وقت صدای یک تیم در آمد، کمی به آن توجه کنند تا کسی شلوغش نکند!

این روزها وزارت ورزش به قول علی دایی غش کرده سمت استقلال! اثرگذاری روی مذاکره باشگاه استقلال با ذوب‌آهن بر سر انتقال مرتضی تبریزی و همچنین گشایش‌های مالی صورت گرفته در باشگاه که به پرداخت بخشی از بدهی‌ها منجر شد، همه ماجرا نیست. وقتی آذری مدیرعامل باشگاه ذوب‌آهن با طعنه خاصی از اثرگذاری وزیر صحبت می‌کند و وقتی می‌بینیم که وزارت ورزشمی‌کوشد با صدور اطلاعیه‌هایی به هواداران استقلال اطمینان بدهد که وزیر ورزش به هر دو باشگاه به یک‌چشم نگاه می‌کند و شاهد این ادعا هم این است که دو تیم فصل قبل هر دو قهرمان شده‌اند، آن وقت است که بیش از هر زمان دیگری نگران وضعیتی می‌شویم که این دو باشگاه در آن گیر افتاده‌اند.

این اتفاق بیشتر از اینکه ناشی از یک سیاست مطالعه شده و حساب شده باشد به این برمی‌گردد که هواداران دو تیم چه زمانی دم در وزارتخانه تحصن کنند! در حقیقت هر وقت که هواداران استقلال یا پرسپولیس فشار بیاورند و در ورزشگاه علیه وزیر شعار بدهند یا مقابل وزارت ورزش تجمع کنند، وزارت ورزش سمت تیم مذکور غش می‌کند، مطالبات معوقه را می‌رساند، در ایجاد تغییرات مدیریتی کوشاتر می‌شود و فشارها جهت بهبود شرایط این تیم را افزایش می‌دهد. نه اینکه فکر کنید وزارت ورزش طرفدار استقلال یا پرسپولیس است. بحث بر سر نوبتی و چرخشی بودن وضعیت دو تیم است.  اتفاقا وجه تلخ ماجرا اینجاست که اگر هم یک باشگاه روی دور حرکت بیفتد و به سمت بهتر شدن گام بردارد، بر اثر اعتراض‌های تیم رقیب سریع متوقف می‌شود! مثلا تا پرسپولیسی‌ها وضع‌شان خوب است و چند یار می‌گیرند، اعتراض استقلال بلند می‌شود و خریدهای آنها متوقف می‌شود. تا وضع استقلالی‌ها خوب است و چند یار می‌گیرند  صدای پرسپولیسی‌ها در می‌آید، دستور می‌رسد که فعلا دست نگه دارید تا بغلی هم برسد!

این شیوه مدیریتی نامطلوب در حقیقت بر یک اصل استوار است. اینکه هیچ‌وقت دو تیم هم‌زمان حال‌شان خوب نشود و نباشد و اینکه هر وقت صدای یک تیم در آمد، کمی به آن توجه کنند تا کسی شلوغش نکند!

با چنین شیوه‌ای هزار عیب و ایراد پدید می‌آید که البته هیچ‌کدام اهمیتی ندارد چراکه انگار تنها سیاست وزارت ورزش این است که صدای اعتراضی شنیده نشود! جالب هم اینجاست که وقتی چنین سیاستی در کار است، این سوال پیش می‌آید که چرا از اول برای دو تیم انتخاب‌های درست و مناسبی صورت نمی‌گیرد تا هر دو بدون بهره‌مند شدن از رانت و با اتکا به مدیران خود به سمت جلو گام بردارند؟!

مرتبط با موضوع

نظرسنجی

آیا تیم ملی فوتبال ایران در جام ملت های آسیا در امارات قهرمان آسیا می شود؟

گالری عکس

جدول